Styczeń
Luty
Marzec
Kwiecień
Maj
Czerwiec
Lipiec
Sierpień
Wrzesień
Październik
Listopad
Grudzień

lipiec - piknie jest... 

Pierwsze dni lipca - temperatura oscyluje wokół 30-stu stopni, dużo słońca, trochę deszczowej wody, ale tylko dla ochłody ...

Bardzo lubię te krótkie chwile tuż po deszczu, to gorące powietrze pełne wilgoci, takie parne i tak wspaniale przesycone zapachami lata. 

Od strony południowej ogrodzenie zarasta coraz większy żywopłot - głównie z posianych wiosną wilców.

Natomiast powojniki Clematis i tangucki  znacznie gorzej mają się w tym miejscu. Obawiam się, że przy tak intensywnym wzroście wilców zostaną przez nie szybko zagłuszone. Jeżeli nic się nie zmieni, trzeba będzie pomyśleć o nowym miejscu dla powojników.

A teraz coś bardziej swojskiego - maki polne. Jest ich u nas niezliczona ilość.  Nasiona posialiśmy parę lat temu, teraz już same się rozsiewają. Stosunkowo mało kłopotliwe w uprawie. Jedyny problem, to mszyce - trzeba pryskać.

I jeszcze kilka lipcowych kwiatów.

Wśród lipcowych kwiatów wreszcie pojawiła się pierwsza para latolistków cytrynków - zielonobiałoskrzydła samica i  cytrynowożółty samiec.

Natomiast na ilość biedronek i to najróżniejszych nie możemy narzekać. Trafił się też jeden bielinek, niestety wyjątkowo płochliwy. Udało mi się zrobić tylko jedno zdjęcie i to z dużej odległości. Mam nadzieję, że wkrótce wzrośnie frekwencja tych pięknych owadów, zwłaszcza że poczyniłam pewne kroki w tym kierunku. Podobno rośliną przyciągającą motyle jest oregano. W zeszłym roku, późnym latem wsadziłam go, a teraz czekam na efekty. 

Za to już teraz przylatuje do nas sporo ważek, głównie szablaków. W przeciwieństwie do bielinka można podejść do nich na naprawdę niewielką odległość, zwłaszcza gdy skoncentrowane są na wypatrywaniu latających przekąsek.

Pierwsza dekada za nami, a na dworze letnio, słonecznie, wspaniale...

18 lipca - upragniony deszcz i spadek temperatury do 20-stu paru stopni. Po niesamowitych upałach wreszcie ochłodziło się na chwilę. 

Chodzę po ogródku, wypatrując interesujących mieszkańców, a w koło okrutna mizeria. Nie to, żebym tęskniła za plagą szkodników, ale po kilka egzemplarzy z tak licznej owadziej gromady nie zaszkodziłoby. Lata co prawda sporo bzygów, pszczół, trzmieli, biega dużo kowali bezskrzydłych, na szablaki też można liczyć, ale chciałabym zobaczyć coś nowego...

Rozmyślam o tej bogu ducha winnej ważce, o chorobach, które pewnie będą nękać jej osłabione ciałko w niedalekiej przyszłości i tak to wszystko skojarzyło mi się z przeziębieniami, które nas dopadają w czasie wielkich upałów. Co rusz widzi się kichających, zachrypniętych, czy z bolącym gardłem. Jaka jest tego przyczyna... właściwie dlaczego teraz dokuczają nam takie choróbska. Cóż, sami je sobie fundujemy dość drastycznie ochładzając organizm, co za tym idzie osłabiając go, a to już prosta droga ...

... ale z drugiej strony - kiedy zimny prysznic jest najprzyjemniejszy, albo lody smakują najbardziej... 

A teraz coś większego - od wodopójek ma się rozumieć, ładnego, drapieżnego i bardzo pożytecznego - złotook pospolity. Trafiłam na niego w chwili, gdy przeprowadzał inspekcję słoneczniczeka szorstkiego. Czego szukał w takim skupieniu... nietrudno odgadnąć ... 

Na koperku rozgościły się aż cztery strojnice baldaszkówki. Ten gatunek owada z rzędu pluskwiaków odżywia się sokiem z roślin. U nas buszuje głównie na koperku. Ale to nic, jest ci go u nas pod dostatkiem, a takie czerwone zwierzątko w czarne paski na pleckach i z kropeczkami na brzuszku... hm... zawsze to jakaś odmiana... 

Jakiś czas temu na liściu liliowca dostrzegłam parkę dorosłych odorków. Na pierwszy rzut oka widać było spore zainteresowanie samca samiczką. Jednakże pękaty brzuszek samiczki nie pozostawiał złudzeń...

Samiec rozeznawszy się w sytuacji, zrezygnował ze swych zamiarów. Wkrótce samiczka odeszła...

 Teraz na liliowcu można zobaczyć takie maluszki.

Już od pewnego czasu kwitną rudbekie, a to jedne z ulubionych kwiatów motyli z rodziny rusałkowatych. Oto przedstawiciele tej rodziny.

A teraz motyle z rodziny bielinkowatych.   

Po wiosennych zachwytach budzącą się roślinnością, radościach  z każdej choćby najmniejszej roślinki, przychodzi czas lata, a wraz z nim okres zdecydowanie większej fascynacji owadami. I dlatego - jak nietrudno zauważyć, to zwierzaki królują na stronce. Hm, właściwie wypadałoby zamieścić trochę fotek tego, co teraz kwitnie, co nieco wspomnieć o nich. Nie będę zagłębiać się w szczegóły dotyczące prac w tym okresie, bo każdy właściciel ogródka sam widzi i dobrze wie co trzeba robić he he. Zasada jest prosta - jak sucho to podlewamy, jak kwitną rośliny to nawozimy, jak przekwitają kwiaty, to usuwamy je, jak chcemy nasionka, to wiadomo - zbieramy...  
W tym roku zamierzam zebrać trochę nasion dzwonka ogrodowego. Może tym razem wesprę Matkę Naturę i sama wyhoduję siewki, a w przyszłym roku znowu rozdzwonią się białe, różowe i fioletowe campanule, kto wie... 
Mój ogródek już od dość długiego czasu żyje własnym życiem - co się wysieje to rośnie, choć muszę przyznać, troszeczkę mu pomagam. Gdy w jednym miejscu siewek jest zbyt dużo, trzeba trochę poprzesadzać. Dotyczy to mniejszych roślin - astrów, lwich paszczy. Robię to w dni pochmurne, a jeszcze lepiej w czasie deszczu. Natomiast te duże, jak malwy, dziewanny, słoneczniczek szorstki - w większości redukuję ich ilość. W ogródku pojawiają się również "obce" siewki. Wyrastają z nasion, które przyniosły ze sobą ptaki albo wiatr przywiał. W ten sposób nasz ogródek wzbogacił się o wiele nowych roślin, takich jak cisy, dzikie róże, berberysy, jarzębiny, głóg, ligurtę pospolitą, dziewannę. 

A póki co kilka znanych mi z nazwy kwiatów z ostatniej dekady lipca.

25 lipca - zimno, deszczowo, wietrznie - z dnia na dzień kolosalna zmiana pogody, to choć na stronce trochę cieplutkich, letnich fotek, nawiasem mówiąc moich ulubionych z tego miesiąca.