Styczeń
Luty
Marzec
Kwiecień
Maj
Czerwiec
Lipiec
Sierpień
Wrzesień
Październik
Listopad
Grudzień

kwiecień... trochę zimy, trochę lata...

Początek kwietnia - w dzień słonecznie, bardzo ciepło, temperatura koło 15-stu stopni, w słońcu nawet powyżej 30-stu. Od czasu do czasu coś kapnie z nieba. W nocy dużo zimniej. Trafiają się również przymrozki. Jedynie śnieg, jak na razie został nam oszczędzony. 

W ogródku większość prac porządkowych za nami. Nowe krzewy od strony południowej posadzone, trawa posiana, iglaki dokarmione nawozem. 

6 kwietnia - ochłodziło się znacznie, temperatura 6-8 stopni, mocno dmucha, ale za to wreszcie pada solidny deszcz. Mam nadzieję, że teraz nasze nowo wsadzone krzewy przyjmą się bez problemu. Korzystając ze sprzyjającej aury już z samego rana pobiegłam do ogródka dosiać jeszcze trochę trawy. To już drugi raz w przeciągu kilku dni, ale przecież od przybytku głowa nie boli, zwłaszcza, że w ogródku widziałam niemało spacerujących ptaśków - amatorów nasionek. Może później coś jeszcze przesadzę - w trawie rośnie sporo niezapominajek, ale teraz, póki mam trochę wolnego czasu opowiem co słychać, a raczej co widać w ogródku.

Na rabatach i w trawie kwitnie dużo kaczeńców. Są śnieżniki, żółte narcyzy, fiołki. 

Zaczynają rozkwitać sasanki, forsycja, cebulica syberyjska, szafirki, barwinki - biały i niebieski, nie widzę niestety fioletowego. Barwinek o fioletowych kwiatach rośnie w cieniu, może jeszcze zakwitnie.

Są też pierwsze kwiatuszki zawilców, różowej gęsiówki i żagwinu ogrodowego. 

Jeszcze wczoraj, w słoneczny dzień wierzbę integrę oblegało wiele owadów, głównie pszczolinki. Widać baziowy nektar musi być pierwsza klasa... nawet muchy się połasiły...

... i niech ktoś teraz powie, że muchy tylko ... jedzą, czyż te muszki  chłepcące nektar (zdjęcie 2 i 4) nie są sympatycznymi zwierzątkami...

Połowa kwietnia - coraz cieplej, coraz kwieciściej, coraz piękniej... 

Pogoda jest, czas wolny też, wkoło coraz więcej kwiatów, coraz więcej owadów - łowy czas zacząć...

Wśród białej gęsiówki ciemnoniebieskie kwiaty cebulicy syberyjskiej, a przy nich pszczółka lata. Hm, kwiatek i zwierzak - takie dwa w jednym, czemu nie. Trochę popstrykałam. W końcu modelka odleciała, ja niedługo potem poszłam wrzucić zdjęcia na kompa. Oglądam je i coś mi nie pasuje. Pszczółka, niby taka zwykła, a jakoś inaczej wygląda. 

Oto mój ulubiony pajączek - skakun. Akurat wygrzewał się na parapecie -  miejsce, trzeba przyznać, mało fotogeniczne. Podsunęłam mu liść sałaty. Było to dość ryzykowne - model potrafi błyskawicznie uciec i to w podskokach. Tym razem udało się. Widać słonko grzejące jego ciałko było najważniejsze - grunt to ustalić sobie odpowiedni priorytet. 

Nagrzane parapety okien, ściany domów, to ulubione miejsca tych owadów.  

Na juce znaleźliśmy również roślinożernego naliściaka (Phyllobius). Leżał dobrą chwilę na liściu brzuszkiem do góry. Przyznacie, trochę nienaturalna poza jak na owada. Spotkaliśmy także lulkarze gliniki w miłosnym uścisku, zawieszone na gałązce tuji, piórolotka zwyczajnego na grudce ziemi. Nie zabrakło rzecz jasna bzygów i pszczolinek.

Jak na razi rozpoznaliśmy dwa gatunki pszczolinek: piaskową (Andrena vaga) i rudą (Andrena fulva). Są to ziemne pszczoły samotnice. Każda samica zakłada osobne gniazdo, a nawet klika gniazd w piaszczystych lub gliniastych glebach. Gniazdo takie składa się z podziemnych korytarzy długości kilkudziesięciu cm z licznymi komorami bocznymi, o ścianach wzmocnionych specjalną wydzieliną, służącymi do wychowu larw. Owad zaopatruje gniazdo w pożywienie (na owłosionych odnóżach przynosi do gniazda pyłek będący pożywieniem larw), składa w nim jaja, zamyka je i ginie. W następnym roku (lub w tym samym, jeśli dany gatunek wydaje dwa pokolenia rocznie) wylęgają się młode samce i samice, które zakładają nowe gniazda. 

Jest też jeden z najmniejszych przedstawicieli skakunów. 

Żeby nie wyglądało na to, że w ogródku tylko robale biegają, słów kilka o niektórych naszych roślinkach.

Przekwitają bladoniebieskie śnieżniki. Tak jak przypuszczałam, nie zakwitł fioletowy barwinek, szkoda. Jest tylko biały i niebieski. W dalszym ciągu czarują nas swą delikatną urodą zawilce gajowe. Gęsiówka i żagwin ogrodowy utworzyły piękne kwieciste kobierce. Jest też fiołek biały - mój nowy nabytek, szafirki, omiegi, narcyzy pełne, miesiącznica. Jak na razie kwitną niebieskie niezapominajki. W zeszłym roku były jeszcze białe i różowe. Mam nadzieję, że niedługo i one zakwitną.

Kwiaty kwitnące w dwóch kolorach. 

Ostatnia dekada - trochę chłodem powiało, w nocy czasami pojawiają się niewielkie przymrozki, ale słońca też nie brakuje. Z dnia na dzień jest coraz cieplej. 

W ogródku wiosna w pełni. 

Morela ma już małe owoce. Podejrzewam, że nie będzie ich zbyt dużo w tym roku, zwłaszcza że zakwitło tylko jedno drzewo. Już jakiś czas nosiliśmy się z zamiarem wycięcia starych moreli, ale ciągle to odkładaliśmy. Dopiero brak kwiatów sprowokował nas do radykalnego cięcia drzewa. "Skróciliśmy" ją do wysokość 1,5m, w nadziei że odrodzi się, ale jak będzie, zobaczymy. 

Pierwsze koszenie trawy już za nami. Aż dziw, ile kwiatów w niej rośnie. Czasem mnie korci, żeby nic nie robić z trawnikiem.  Może mielibyśmy wielobarwną łąkę z niebieskimi niezabudkami, szafirkami, białymi i fioletowymi fiołkami, żółtymi kaczeńcami, białymi rumiankami, tojeścią rozesłaną, rozchodnikami, przetacznikami, goździkami, stokrotkami...

Kwiecień pożegnał nas iście królewską pogodą - słupek rtęci na dwudziestym piątym stopniu, na niebie nieskazitelny błękit, w powietrzu delikatny zefirek... ech co to był za dzień...