Styczeń
Luty
Marzec
Kwiecień
Maj
Czerwiec
Lipiec
Sierpień
Wrzesień
Październik
Listopad
Grudzień

 Ich gniazdo chyba jeszcze nie jest do końca gotowe, bo ciągle widzę je z cienkimi gałązkami w dzióbkach, a pod tują pełno porozrzucanych gałązek.  Coś mi się wydaje, że niezbyt szczęśliwie wybrały sobie miejsce, ciężko jest im przedostać się z budulcem poprzez gęste gałęzie iglaka. Do tej pory nie miałam okazji przyglądać się im z takiej odległości. Myślę, że i one też nie miały tej przyjemności patrzeć na ludzi gapiących się na nie z okna, i to z tak bliska. Są to dosyć duże ptaki oczywiście w porównaniu np. do wróbli. Mąż śmieje się, że jak tak dalej będą wierciły się na gałęziach tui to je w końcu połamią i nici z domku. 

W sobotę, tj. 14-ego, w pierwszy "letni" dzień kwietnia obserwowaliśmy kosy.  One również założyły u nas gniazdo w jednym z jałowców od strony południowej. Jałowiec ten jest stary i na tyle przerzedzony, że bez większego trudu  mogliśmy zobaczyć ich jałowcowe mieszkanko, i nie tylko... Pojawili się nowi, całkiem mali mieszkańcy.  

Ich rodzice uwijają się jak mogą aby je wykarmić. W ogródku właściwie ciągle można zobaczyć  jednego z dorosłych ptaków szukającego pożywienia. Na tych zdjęciach uwieczniliśmy je z upolowanym jedzonkiem dla swoich maluchów. Szkoda tylko, że upodobały sobie na posiłek między innymi pożyteczne dżdżownice. Ach, gdyby tak kosy polowały na krety.

Morele już przekwitły. Pogoda w czasie ich kwitnienia nie rozpieszczała, było chłodno, mokro, a co za tym idzie  pszczół jak na lekarstwo, ale i tak owoce zawiązały się.

Teraz  kwitnie śliwa, odmiana Amers. Podobnie jak morela, ma bardzo dużo kwiatów. Również odmiana Stanley obsypana jest pączkami i lada dzień zakwitnie. 

W tym roku wreszcie doczekaliśmy się pierwszych pączków na gruszy. Wsadziliśmy ją 4 lata temu, więc to już najwyższa pora na pierwsze kwiaty, a może i jakiś owoc się trafi. Mimo, że to dopiero połowa kwietnia na czereśni lipcówce są już kwiaty. W tym roku zaczęła kwitnąć dwa tygodnie wcześniej niż zwykle.

W naszym ogródku rosną szafirki o takich samych kwiatuszkach - drobnych dzwoneczkach, tzn. niebieskie z białymi obrzeżami. I tu kończy się ich podobieństwo. Różnią się wysokością, wyglądem liści, a także sztywnością i grubością łodygi, na której osadzone są kwiaty. Na zdjęciu z lewej widać szafirka o sztywnej łodyżce, liściach dość krótkich i sztywnych. 

Ten natomiast (zdjęcie z prawej) jest niższy od poprzedniego, ma długie, wąskie liście, a łodyżki z kwiatami są cieńsze i mniej sztywne. Z informacji zebranych na temat szafirków wynika, że obie te dość znacznie różniące się  wyglądem roślinki to szafirki armeńskie.

Nasze bratki rozsiewają się same już od wielu lat. Co roku pojawiają się w różnych miejscach ogródka. Te na zdjęciu to jeszcze zeszłoroczne. Dobrze zniosły zimę i teraz ładnie kwitną. Myślę, że trochę później będą kwitły jeszcze inne, już tegoroczne.

 Tulipan tarda jest najbardziej znany z niskich tulipanów botanicznych. Osiąga wysokość 10-15cm. Z rozetki przyziemnych liści wyrasta 3-8 kwiatów. Zewnętrzna strona płatków jest szarozielona. Nadaje się przede wszystkim do ogródków skalnych. 

Zaczynają także kwitnąć tulipany czerwone. Na zdjęciu uwieczniliśmy naszego pierwszego. W zeszłym roku dokupiłam kilka nowych odmian i na dodatek dostałam jeszcze bardzo dużo różnych cebulek od sąsiadów. Były one różnej wielkości, zapewne tylko część z nich będzie miała kwiaty.  Ciekawa jestem jakie zakwitną.

U nas lak wysiewa się sam. W pierwszym roku nie kwitnie. Kwiaty pojawiają się dopiero w drugim. Po przekwitnięciu usuwam je, wtedy roślina dalej ładnie kwitnie. Na krzaczku zostawiam z reguły jedną gałązkę z kwiatami na nasionka. W jednym strączku jest bardzo dużo nasion. 

Miesiącznica roczna (Lunaria annua) znana również pod nawą judaszowe srebrniki, roślina dwuletnia, rośnie dziko, osiąga wysokość 1m. Z reguły kwitnie w maju i czerwcu, ale w tym roku, po łagodnej zimie wiosna tak przyspieszyła, że już teraz, tj. w połowie kwietnia zakwitła. Lubi stanowiska słoneczne lub lekko ocienione, gleby dość wilgotne, żyzne, próchnicze. Nie lubi przesadzania. Kwiaty ma drobne, fioletowe, zebrane w grona, pachnące. Na uwagę zasługują jej ozdobne przegrody owoców - okrągłe, przezroczyste, srebrzyste, przypominające talary - i stąd jej potoczna nazwa - judaszowe srebrniki. 

Omieg wschodni (Doronicum orientale) -  kwitnie w kwietniu i maju, osiąga wysokość około 40cm. Dobrze czuje się na stanowiskach słonecznych ale nie nasłonecznionych w samo południe i w półcieniu na glebie próchniczej, ilastej, przepuszczalnej. Rozmnaża się przez podział karp, może rosnąć przez wiele lat na tym samym miejscu. Ładnie wygląda na rabatach w połączeniu z różnymi bylinami.

Nowa donica stała nieopodal starej, tuż pod wiśnią, na której często siadają ptaki. Byłam pewna, że jak zobaczą pustą donicę, od razu pójdą do nowej. Niestety, były tak przyzwyczajone do starego, że w ogóle nie reagowały na tę drugą. Przylatywały, chodziły po jej brzegu i odlatywały, poczym znowu przylatywały. Trwało to dłuższą chwilę, aż w końcu jakiś bystrzak wróbel  zreflektował się w sytuacji.